Indiaweb

Indiase multinationals botsen steeds vaker met inheemse stammen en boeren. Zij komen met geweld in opstand tegen de bouw van fabrieken op hun grondgebied.

Indiërs die smachtend zitten te wachten op de goedkoopste auto ter wereld, de Tata Nano, moeten nog even geduld hebben. Het Indiase industrieel concern Tata, dat begin dit jaar de auto van slechts 2500 euro met veel bombarie presenteerde, is in een strijd verwikkeld met Indiase boeren en politieke partijen. Tata beloofde begin dit jaar dat de auto in oktober te koop zou zijn, maar die deadline wordt hoogstwaarschijnlijk niet gehaald.

De lokale overheid wil duizend hectare land in de regio West-Bengalen, een van de armste regio’s van India, bouwrijp maken voor de Tata-fabriek. De boeren reageren woedend en hebben aangekondigd zondag massaal te zullen protesteren tegen de bouw. Ze weigeren de financiële compensatie die de overheid hen biedt. Ze willen enkel hun land terug. Tata is echter van mening dat de bouw van de fabriek 10.000 arbeidsplaatsen creëert, onder andere bedoeld voor de onteigende boeren uit de omgeving.

Tata kreeg al eerder te maken met protestacties van boeren tegen geplande projecten. Zo pleegde een boer vorig jaar zelfmoord omdat Tata dreigde zijn land te onteigenen voor de bouw van een fabriek. Tata en de lokale overheid ontkenden echter dat de zelfdoding iets van doen had met de bouwplannen. En vorige week werden drie boeren gedood door de Indiase politie. Tweeduizend landarbeiders kwamen in opstand omdat de overheid hun grond wil gebruiken voor de bouw van een nieuwe stad net buiten New Delhi.

India industrialiseert weliswaar in rap tempo, maar de boerenstand is nog altijd goed voor twee derde van de een miljard grote Indiase bevolking. Naast Tata stuiten ook andere bedrijven, zoals het Indiase mijnbedrijf Vedanta, op protesterende boeren. Onlangs besloot het Indiase gerechtshof dat het controversiële mijnbouwproject van Vedanta toch doorgang mag vinden. Dit tot teleurstelling van de boeren en inheemse stammen in Orissa, een regio in het oosten van India.

Vier jaar lang moest Vedanta op toestemming wachten om bauxiet te mogen winnen in de zogenoemde Nyamgiri-heuvels in Orissa. Volgens verschillende niet aan overheden gebonden organisaties tasten de activiteiten van het mijnbouwbedrijf de natuur in de regio ernstig aan. De inheemse stam Dongaria Kondh, die leeft in het gebied, is sterk afhankelijk van de natuur. Vedanta, dat voor 1 miljard dollar investeert in een aluminiumsmelter, moet ter compensatie 2,5 miljoen dollar investeren in de regio om de lokale stam te helpen, beval een rechtbank. Maar de 8000 mensen tellende stam is het niet eens met deze beslissing. Ze menen dat ondanks de beperkte schadeloosstelling de natuur te veel wordt aangetast door de bouw van de aluminiumfabriek.

Naast de geldcompensatie maakte topman Agarwal van Vedanta, dat vorig jaar een omzet boekte van 6,5 miljard dollar, onlangs een genereus gebaar. Hij doneerde 1 miljard dollar voor de bouw van een nieuwe universiteit. De instelling moet gaan concurreren met andere prestigieuze universiteiten in de wereld. De zogenoemde Vedanta universiteit, die gebouwd wordt in Orissa, biedt plaats aan 100.000 studenten. Sceptici zijn echter van mening dat Agarwal het geld alleen doneert om problemen af te kopen. Agarwal zelf vindt dat „onderwijs het belangrijkste is dat je mensen kunt bieden”.

De Indiase regering heeft aangekondigd voor bijna 800 miljoen euro schulden kwijt te schelden die kleine boeren hebben opgelopen bij de banken. Maar volgens boerenorganisaties is de maatregel onvoldoende om de zelfmoordgolf bij de boeren te laten ophouden. Veel van hen hebben schulden bij een lokale woekeraar, die erop uit is zijn schuldenaars in het failliet te drijven om hun gronden in te pikken.
Chandrapai en Krishnapal Singh, twee broers uit een dorp in de streek van Bundelkhand, hebben kort na elkaar zelfmoord gepleegd. De twee weduwes, Saroj en Sheela, staan er alleen voor om hun zes kinderen groot te brengen. “We kunnen onze verantwoordelijkheid niet ontlopen”, zeggen ze droogjes, “We hadden schulden bij de banken en bij lokale geldschieters.”

Het probleem van de broers Singh was dat hun bedrijf te groot was om in aanmerking te komen voor overheidshulp. Alleen boeren met niet meer dan twee hectare grond komen voor het schuldenlastverlichting in aanmerking, in heel India toch ruim 30 miljoen mensen.

Woekeraars

Minister van Financiën P. Chidambaram houdt in zijn programma ook geen rekening met de leningen die de boeren aangaan bij lokale woekeraars, omdat ze bij de bank worden gestuurd. “De interesten bij de woekeraars zijn veel hoger dan bij de bank”, zegt boerenleider Nikhil Dey. “De regering zou ook die schulden moeten terugbetalen zodat de boeren met een schone lei kunnen beginnen.”

In India stappen gemiddeld 10.000 boeren per jaar uit het leven.

De Indiase economie is zeer divers, met veel regionale en structurele verschillen. Enerzijds behoort India tot de tien meest geïndustrialiseerde landen ter wereld, met een hoog technologisch niveau op gebieden als ruimtevaart, kernenergie en satellietcommunicatie. Aan de andere kant is nog een groot gedeelte van de bevolking afhankelijk van de vaak kleinschalige landbouw. Het gebied rondom Mumbai is al decennia lang een belangrijk industrieel en commercieel centrum. Rond Bangalore heeft zich een soort Indiase ‘Silicon Valley’ ontwikkeld. Veel economische activiteiten vinden ook plaats rond de steden New Delhi en Madras. Arme staten zijn Bihar, Madhya Pradesh en delen van Oost- en Noordoost-India.

De boeren van India, inclusief de landlozen, leden van de inheemse volken en handwerkslieden van het platteland, waren in Delhi bijeengekomen om het land en zichzelf te verdedigen tegen de aanvallen van buitenaf van multinationals en de verloedering van binnenuit door hawala steekpenningen en corruptie (hawala verwijst naar een berucht Indiaas steekpenningen-schandaal ). India heeft met ongeveer 240 miljoen stuks vee de grootste veestapel ter wereld, maar de meIkproduktie van de Indiase koeien, de zeboes, en de waterbuffels is gering. Met hun 200 à 400 liter per jaar behoren ze tot de slechtste melkproducenten ter wereld. Ter vergelijking: een Nederlandse koe heeft een gemiddelde jaaropbrengst van ongeveer 5000 liter. Een van de Aktie-terreinen in de Operatie Vloed is dan ook de verbetering van de melkproduktie door kruisingen van Indiase koeien met Europese en Noordamerikaanse melkrassen (met name de Holstein-Friesian).

Het voortbestaan van de Indiase boeren, die 75 procent uitmaken van de Indiase bevolking en 25 procent van alle boeren op de wereld, staat op het spel. De natuurlijke hulpbronnen waar het boerenbestaan van af hangt - land, water, vee en zaden - worden hen ontstolen onder de nieuwe economische politiek, zoals de Wereldbank en de Wereldhandelsorganisatie (WTO) die voorschrijven. De Indiase boeren dreigen samen met hun stukje land verpletterd te worden door een onrechtmatige schuldenlast. Zij beloven elkaar te zullen blijven vechten voor hun bestaan en voor de toegang tot hun natuurlijke hulpbronnen, voor hun rechten zoals die verankerd liggen in de Indiase grondwet.